همان طور که خود را گم کرده ام

اما امروز ترا در سکوتهای طولانیم جستجو میکنم

تو را در برگ برگ گذشته ام می جویم.

اما چه بیهوده.......!

تو از من گریزان بودی همان قدر که من به تو محتاج بودم

و تو از من بی نیاز .....!

کاش هیچ گاه از تو جدا نمیشدم

وبی خبر از همه جا سوار بر ذورق سر گذشتم این گونه به جلو نمی راندم

آری کودکی با توام !!

                           با تو که یادآور روزهای با طراوت زندگی هستی.....!!!

خداوندا در کلبه محقر خود گوهری دارم که در هفت آسمانت نداری زیرا که من تو را دارم وتو همچون خود را نداری پس آغازگر کلامم باش.